Geleneksel olarak, FX aracı kurumları ve ticaret şirketleri, perakende ve kurumsal müşterilerini ayrı tutmuştur. Bazen bu, farklı müşteri türleri için bireysel ticaret ve satış masalarının kurulmasına kadar uzanmıştır. Ve çoğu zaman, her bir müşteri türünün anlaşma akışı farklı BT sistemleri tarafından yönetildi. Ama bunların hepsi değişmek üzere mi?
Para birimlerinde işlem yapan bireysel ve kurumsal müşteriler arasındaki farklar o kadar belirgin değildir. Tabii ki, her şey ölçek ve satın alma gücü ile ilgili. Bir aracı kurumun veya ticaret şirketinin yöneteceği kurumsal işlemlerin sayısı nispeten düşük olsa da, bireysel işlemlerinin değeri tipik perakende anlaşmasının değerini gölgede bırakır. Bu fark normalde bu işlemleri yakalamak ve yönetmek için kullanılan ticaret sistemlerine yansır.
Bununla birlikte, şu anda her iki FX ticaret türünü de aynı işlem ve uzlaşma sistemi üzerinden geçirme eğilimi vardır. 1.000 USD’lik bir anlaşmanın 100 milyon USD’lik bir anlaşmaya farklı sermaye gereksinimleri, sipariş yönlendirme ve risk yönetimi taşımasına rağmen, işlem sistemi tasarımcıları yazılımlarını giderek daha fazla tek bir üniter platformda birleştiriyor.
Bu yaklaşımla ilgili bir sorun havuzlama ile ilgilidir. Bu, zaman ve işlem maliyetlerini azaltmak için birçok küçük perakende anlaşmasının daha büyük ölçekli işlemler halinde bir araya getirildiği durumlarda ortaya çıkar. Bu, uzlaşmadan önce bir havuzda toplanmaları gerektiğinden, çözülmesi daha uzun süren bireysel perakende işlemlerini içerir. Yerleşimlerin mümkün olduğu kadar hızlı olabileceği ve normalde bunun gerekli olduğu büyük kurumsal anlaşmalarda durum böyle değildir. Her işlem türünün sistem tasarımcıları, yazılımlarını diğer müşteri türünü yönetmek için yoğun bir şekilde uyarlıyorlar. Tabii ki, tüm sistemler çok fazla adaptasyon gerektirmez. En gelişmiş FX alım satım ve uzlaşma platformları, her iki işlem türünü de gerçekleştirebilecektir.
Bir de riskten korunma sorunu var. Perakende müşterilerin maruz kalma riskini yönetme süreci, kurumsal müşterileri yönetme sürecinden önemli ölçüde farklıdır ve bu, çok sistemli tasarımcıların geliştirmesi gereken bir alandır. Bu, tek anlaşma platformlarıyla ilgili bir şey olmayan ticaret toplamanın ayrıntılı bir analizini içerecektir.
FX sistem çözümlerini düzene sokmak mantıklıdır, ancak işlem sonrası çözümler sorunlu olabilir. Bankalar, paraya mal oldukları, anlaşma uzlaşmasını yavaşlattıkları ve piyasa riskini artırdıkları için bu işlemleri BT iş akışının dışında tutmaya çalışırlar. Çok sayıda küçük işlem büyük bir kurumsal anlaşmayı aşabilse de, hiçbir şirket bu küçük işlemlerin bu kadar büyük komisyon ödemesini beklemesini istemez.
Düzenleme de resimde rol oynamaktadır. Birçok perakende platformu, kurumsal faaliyetleri yöneten platformlardan daha yüksek düzeyde düzenlemelere tabidir. Gerçekte, perakende müşteriler kurumsal yatırımcılardan daha hafif bir dokunuşa ve daha az ilgiye ihtiyaç duyar. Kredi ve yürütme gibi işlevler, perakende müşterilerle sorunsuz, hızlı ve daha az telaşlı katılım gerektirirken, kurumlarla benzer işlevler ayrılabilir.
Bireysel ve kurumsal müşterilerin gereksinimleri farklılık gösterebilmekle birlikte, bu iki pazar için FX işlem platformlarının birleştirilmesi durumunda zaman, enerji ve para açısından önemli tasarruflar olacağı açıktır.
